Was het met een ovenschotel echt anders geweest?

Zus rijdt soms duizend uren van België helemaal naar ons einde van de wereld om dan hier een uur of vijf te zijn. Zoals die laatste keer. Het grootste kind zat ongeduldig tussen het onkruid op de stoep te wachten op de auto met een nummerplaat van rood en wit. Het was mooi weer en we konden buiten zitten in de tuin. De man had voor de gelegenheid wafels met suikerparels gehaald en na een hap of twee kregen zus en ik allebei rode, jeukende plekken in de hals. We hebben toen een grote kan thee leeggedronken en wijzend naar elkaar hals aangegeven of we de vlekken al zagen vertrekken.

We hebben ook gewandeld in het dorp, ik heb vijf keer gezegd: let op, hier ligt hondenstront. Ik had één koekje mee, dat werd verdeeld tussen het grootste en het kleinste kind. Zus nam het kleinste kind op de arm, wees paarse en gele bloemen aan, kreeg een nat koekje in de mond geduwd.

De bakker vergat het grootste kind een broodje te geven. Weer buiten rende het kind huilend voor ons uit, gooide zich op de grond en zei: het is gewoon een rotdag. Ze heeft nogal weinig geslapen, zei ik. Zus kreeg haar overeind met een loopwedstrijdje. Nadien kon het grootste kind niet meer op de benen staan en wurmde zichzelf in de wandelwagen bij de kleinste. De kleinste schroefde de dop van de waterfles, goot zichzelf en de omgeving nat. Het grootste kind was ontroostbaar.

Weer thuis had ik als verrassing voor zus asperges op het menu. Ze moesten nog geschild worden en zus vond dat tijdsverlies. Als iemand op bezoek komt en zo lang heeft gereden, dan zorg je voor een ovenmaaltijd, zei ze. Wat krijgen we nu, zei ik en ik ging asperges schillen. Even later brak zus één van onze mooiste koffiekopjes, verbrandde haar ene been. Het grootste kind huilde met diepe halen, ik ging boven een schone broek zoeken voor zus. Zus en ik wisselden nog wat recepten uit, reageerden allebei met: ik weet niet of ik dat ga maken.

Voor zus weer naar huis reed, wikkelde ik nog wat vers geplukte sla in een vochtige doek en stopte dat samen met wat asperges in een koelbox. We poseerden samen voor het huis, de buren maakte een foto en we huilden allebei wat bij het zwaaien.

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, zus, kom gauw nog een keer langs!

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s