De prinses en haar mama

Kijk, zeg ik, een walvis.

Nee, zegt zij, een hondensnoet.

We houden de sneetjes brood voor elkaars gezicht, draaien onze hoofden om de walvis en de hondensnoet te zien.

De man is voor dag en dauw naar het werk vertrokken. Hij stuurde me nog een bericht vanuit de auto over voorzichtige zon en wakker wordende velden.

Het kind huilde toen ze ontdekte dat de man naar het werk was. Er volgde een scène met kleren die néé en aan en uit werden getrokken. Haar kamer is de kleerkast van een prinses die weet wat ze niet wil. En nu gaan we ontbijten.

En daarna gaan we wandelen. Kijk, zeg ik, iemand snoeit takken in bomen met een snoeischaar op een lange stok.

Hoe dan, vraagt ze, en, mam, til me.

We lopen langs een huis met wel tien zaadbollen voor de vogels in één boom. De bollen wiegen in de wind. En de zaden in de netjes zijn gaan kiemen. Waarom staan déze bollen in bloei en die in onze tuin niet, vraagt het kind en we bedenken samen allerlei redenen. Deze bollen zijn misschien oud? De zon heeft er heel hard op geschenen? Iemand heeft ze water gegeven? En, vraagt ze, eten de vogels ervan als ze bloeien? Dat denk ik niet, zeg ik. Wat verder kijken we naar hoe kauwtjes graan wegpikken van tussen het gras. Twee mannen staan óp de molen in de museumtuin, ze tikken met hun vuisten tegen de wieken. Wat doen ze, vraagt het kind en ik verzin wat bij mekaar over kapotte wieken en houten plankjes en een systeempje dat werkt op wind.

Voila. Een zaadbol in bloei.

We gaan richting bakker. Mag ik alleen, vraagt het kind. Ja. En dan zeg ik wat we nodig hebben. Moet het in stukken of niet? Ja, gesneden. Ik wacht op de stoep, samen met de baby. Ik zie het kind klimmen op het randje bij de toonbank, handjes zetten tegen het glas, ik hoor haar heldere stemmetje: ons-shabbatbrood-en-een-desembrood-gesneden. En ze hangt boven de broodsnijmachine wanneer de bakkersvrouw er een hard bolletje in legt en op de groene knop drukt: hé kijk, het broodje danst. Ze praat ook met de bakker die er bij is komen staan. Ik hoor niet wat ze zeggen. Dit kan zij prima alleen, zegt de bakkersvrouw bij de deur en ze vertelt over haar zoon die alleen naar de slager ging, maar op een dag, met het zakje vlees in zijn handen, besloot met een vriendje te gaan voetballen. Moet je niet weer doen, heeft ze hem toen gezegd.

Gaan we nog naar een speeltuin, vraagt het kind. Ik zeg dat dat heel even kan, naar die in het tuintje bij het museumcafé. Ze buitelt over de rekstok: Kijk!

Ik zit op een trapje in de zon, schil een appel, deel stukjes uit aan de baby en het kind, snij wat dunne plakjes af voor mezelf. Ik kondig aan dat we gaan vertrekken. Néé! Ik wil eerst nog vier dingen tonen! En ze stapt naar haar podium; de rekstok. Ik ga er bij staan. Ze draait voorwaarts. Dat is één. Ze gooit een been over de stok, klautert er vervolgens over. Dat is twee. Ze draait voorwaarts, blijft hangen met handen op de grond. Dat is drie. Ze werkt zichzelf de stok op tot zitstand. Dat is vier. Oké, zeg ik, we gaan. Dan staat ze stil: Nee, nog één! En ik zie het gewoon aan haar dat er geen vijf in haar repertoire zit. Ze kijkt me aan en ik zie ze ondertussen wat verzinnen. Ze grijpt de stok met een hand vast. Ze kijkt. Ik kijk. Ze gooit een been naar achteren in de lucht, dat is het. We kijken elkaar aan. Mijn buik begint te lachen. En zij heeft het in de gaten dat ik het in de gaten heb dat zij geen idee heeft wat ze nu nog aan die stok kan staan doen. Ze houdt de stok met een hand vast, duwt haar lijf er zijwaarts langzaam, maar helemaal overheen, één been, met geplooide knie gaat wat ongewillig mee, het andere blijft steken, dan laat ze zich wat plomp richting aarde zakken en ja. Dat is vijf. Zo! zegt ze, lacht naar me, zet haar helm op en steekt me razendsnel voorbij met die loopfiets van haar. Mijn kind.

De ochtend was de wereld van een prinses die weet wat ze wil. En nu gaan we lunchen.

2 reacties

  1. Een zeepaard kan misschien ook.
    De walvis is duidelijk.. de hondenkop net wat minder. Fijne ochtend had je met je prinses en je kleine erwt!!! X

    Like

Laat een reactie achter op Harme van Kamp Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s